Gastvrijheid is leuk maar overdrijven is ook een vak. De vrijheid nemen is ook erg leuk, maar grenzen zijn er. Alhoewel. Dat veel Amerikanen daar pap van lusten was mij bekend, maar strandomwonenden te Californie spannen de kroon. Je zit thuis, lekker onderuit gezakt op de bank. Paar knabbeltjes erbij. Wijntje. Er staat een leuke film op.

Was je dan niet beseft is dat binnen tien minuten je hele huiskamer vol kan zitten zonder dat je daar ook maar enige invloed op hebt. De bokswedstrijd van het jaar was op HBO (Amerikaanse Canal +). Ik ben de enige in de buurt met een decoder. Mijn huis was mikpunt. Een invasie van buurtbewoners. De koelkast wordt opengetrokken. Je kaas, je knabbels, je wijn, je bier en je frisdrank moet geheid de volgende dag weer aangevuld worden. Men neemt zelf ook wel wat mee, maar je wordt geacht gastvrij te zijn dus men pakt wat hij pakken kan.

Van de week wandelt mn buurvrouw binnen met een fles wijn (de deur staat, behalve 's nachts, altijd van t slot). Of ik die even met haar wilde opzuipen. Totaal onaangekondigd. Ach ja best joh, ik ben de beroerdste niet. Ken de dame nauwelijks, maar goed. 10 minuten later krijg ik een totale demonstratie van wat ze vandaag op yoga-les had geleerd. Erg leuk (helemaal geflipt). Fles op en buurvrouw weer verschwunden. T klinkt bijna ongeloofwaardig voor een Nederlander. Even wennen hoor. Ik wist dat met hier ver kon gaan, maar deze had ik nog niet beleefd. En weet je, ik begin t nog leuk te vinden ook. En als je t niet trekt zeg je t gewoon, dan zijn ze ook zo weer verdwenen. En voordeel is, als ik eens zin heb in een glas wijn en de voorraad thuis is op, dan wandel ik toch gewoon bij de buurvrouw naar binnen. Trek ik die hele wijnkelder leeg. Moet kunnen.
Groeten uit LA, Ferri